Wonen

Wat ons drijft

Wonen is een basisbehoefte. Wachttijden van meer dan 10 jaar voor zelfs een eenvoudige, kleine woning zijn onacceptabel. Ook moeten eenvoudige woningen betaalbaar zijn voor iedereen. Zowel voor huurders in het laagste prijssegment, maar ook in het “gat” voor mensen die net boven de sociale huurgrens zitten maar door uiteenlopende redenen geen hypotheek en dus koophuis kunnen krijgen.

Wat al goed gaat

Er wordt weer volop gebouwd in Nijmegen, zowel voor koop en huur. Er zijn in prestatieafspraken gemaakt tussen gemeente en corporaties en het acute gebrek aan studentenkamers van enkele jaren geleden is nagenoeg weggewerkt. Verder heeft Nijmegen relatief goede zorg voor het stijgend aantal dakloze mensen die regelmatig buiten moeten slapen.

Hier maken wij werk van

In de laatste decennia is het aantal huurwoningen toegenomen, maar het aantal mensen per huishouden is flink afgenomen. Dat komt doordat gezinnen minder kinderen hebben en het aantal eenpersoonshuishoudens stijgt. Veel grote woningen zijn nu bewoond door alleenstaanden. Dit leidt tot wachttijden van meer dan 10 jaar voor zelfs eenvoudige, kleine woningen. Dit is onacceptabel met name voor de mensen die zo lang in informele constructies (bijvoorbeeld bij de ouders) moeten blijven wonen maar ook nadelig voor de Nijmeegse economie: mensen trekken weg. Om wonen weer voor iedereen toegankelijk te maken zijn drie dingen nodig:

  • Een rechtvaardiger verdeelsysteem voor huurwoningen;
  • Meer aanbod aan huurwoningen;
  • Doorstroming naar de koopmarkt.

Alleen in combinatie werken deze maatregelen. Zolang er te weinig woningen zijn kan met welk verdeelsysteem ook nooit iedereen de woning naar keuze krijgen. Belangrijk is dan wel rechtvaardigheid, dat betekent dat de meest behoeftige minimaal een basiswoonruimte (geen luxe) krijgt toegewezen. Grote woningen moeten daarbij toegekend worden aan gezinnen met kinderen en niet diegene die (door hogere leeftijd) meer meettijd heeft.

Het is niet wenselijk als mensen met een hoger inkomen in een door gemeenschapsgeld gesubsidieerde woning wonen (scheefwonen). Omdat dit echter wel goed is voor de menging in de wijken willen wij de mogelijkheid om er toch te blijven wonen, maar dan zonder gemeenschapsgeld. Bijvoorbeeld door de woning te kopen of een extra huurverhoging te accepteren. Van deze inkomsten kunnen de corporaties elders nieuwe huurwoningen bouwen.

Gelukkig wordt er weer gebouwd, met name in de Waalsprong en Waalfront, maar er moeten ook andere mogelijkheden worden gebruikt zoals benutten van leegstand en kritisch kijken naar sloop. In de binnenstad moet wonen boven de winkels worden gestimuleerd. Zoals andere grote steden is Nijmegen vooral aantrekkelijk voor lage inkomens en alleenstaanden, terwijl mensen met een hoger inkomen en gezinnen vaak in de regio gaan wonen. Om hierin een betere balans te bereiken is het goed dat in heel Nijmegen naast kleine en betaalbare woningen voor starters juist ook voldoende koopwoningen gebouwd worden.

Naast het dure segment is hier bijzondere aandacht nodig voor het middensegment dat geen recht op een sociale huurwoning heeft maar voor die een hypotheek van 200.000 euro of particuliere huur onbereikbaar is. Nijmegen moet werken aan gezinsvriendelijke stedelijke woonomgevingen met voldoende veilige speelplekken. Dit betekent een inrichting van de openbare ruimte met voldoende groen (bij nieuwbouw waar mogelijk bestaand groen niet verwijderen maar in de plannen integreren) en voor een deel van de woningen parkeren op afstand, om de ruimte voor de deur autovrij te houden waardoor kinderen veilig en zelfstandig kunnen spelen.